"Κείνο που με τρώει, κείνο που με σώζει είναι π' ονειρεύομαι σαν τον καραγκιόζη Φίλους και εχθρούς στις φριχτές μου πλάτες όμορφα να σήκωνα, σαν να 'ταν επιβάτες
Λευκό μου σεντονάκι, λάμπα μου τρελή ποιο φορείο θα μας κουβαλήσει Βάλε στη σκιά σου τούτο το παιδί που δεν έχει σώμα να ψηφίσει, να ψηφίσει
Σαν κουκιά μετρώ τα λόγια του καμπούρη πίσω απ' το λευκό πανί, μέσα απ' το κιβούρι Μα όσο κι αν μετρώ, κάτι περισσεύει Τρύπια είν' η αγάπη μας και δε μας προστατεύει
Λευκό μου σεντονάκι, λάμπα μου τρελή κόκκινο αυγό ή καρναβάλια Μέσα από την κάλπη, τη στατιστική μάς κοιτάει ο Χάρος και τού τρέχουνε τα σάλια
Σαν σκιές γλιστρούν λόγια και εικόνες κάρα σκουπιδιάρικα φεύγουν οι χειμώνες Κι αν δεν ντρέπεσαι να γυρίσεις πίσω έλα στην παράσταση να σε γιουχαίσω
Λευκό μου σεντονάκι, λάμπα μου τρελή ποια αγάπη τάχα μας φυσάει Βάλε στη σκιά σου τούτο το παιδί που δεν έχει απόψε πού να πάει, πού να πάει..."
Στη μνήμη του Ευγένιου Σπαθάρη, ενός μεγάλου λαικού καλλιτέχνη.. Ο οποίος αποτύπωσε την ελληνική πραγματικότητα όσο κανείς άλλος..
Γιατί όντως ο Έλληνας πάντα "νηστικός" θα κοιμάται...όσο φάει ..και όσο κι αν πιεί...
Μπαίνοντας βιαστικά, και περιμένοντας στο bar για ένα μπουκαλάκι νερό, παρατηρώ μια απίστευτη τοιχογραφία, μια ζωγραφιά πολύ γνώριμη.. Απ' αυτές, που ζουν μαζί σου στην καθημερινότητα της μεγάλης πόλης, που την ομορφαίνουν και τη χρωματίζουν, αλλά εσύ είσαι τόσο βιαστικός για να τις προσέξεις.. Η ομορφιά όμως σπάνια προσπερνιέται.. ή μάλλον, κάποια στιγμή σου επιβάλλεται..
Δεν ήταν graffiti, ( τα οποία δεν πολυσυμπαθώ, το ομολογώ..) παρότι μπορείς να τύχει να δεις κάτι παρόμοιο, σε τοίχους πολυκατοικιών, σε προστατευτικά ρολά βιτρινών, ή πάνω σε διαφημιστικές αφίσες..
" Στα τελευταία του έργα, επιλέγει πρόσωπα και αισθήματα. Με ορθάνοιχτα χρωματιστά μάτια, θρυμματισμένα σώματα, σε μερικές περιπτώσεις εν δυνάμει και άλλοτε παραλυμένα, οι προσωπικότητες του Βασμουλάκη, συζητούν με το κοινό, με τον πιο καυστικό και εύγλωττο τρόπο. Hey Ho! Here you go, ever so high! φωνάζουν, μέσα από τους στίχους του Syd Barrett, επαναστατώντας απέναντι σε κρυφούς, και ίσως ερωτικούς, αντιπάλους τους, αλλά ουσιαστικά, απέναντι στον ίδιο τους τον εαυτό.."
Την προηγούμενη εβδομάδα ο Αλέξανδρος σχεδίασε το εξώφυλλο της Athens Voice, ενώ αύριο, εγκαινιάζεται, στην Γκαλερί Αντωνοπούλου, η πρώτη ατομική του έκθεση, η οποία και θα διαρκέσει εώς τις 5 Μαρτίου..
Εγώ θέλω να είμαι εκεί.. Για την ομορφιά που επιβάλλει, στο τοπίο της ζωής μου.. αλλά και γιατί είναι ένας καλλιτέχνης, της γενιάς μας, της πραγματικότητας μας, της "γλώσσας" μας..
..και ίσως γιατί, τα έργα του με κάνουν να αντιλαμβάνομαι τα -ελαφρώς παραφρασμένα- λόγια του Ελύτη, ότι:
"η τέχνη είναι η μόνη εναπομένουσα πολέμιος της ισχύος που κατήντησε να έχει στους καιρούς μας η ποσοτική αποτίμηση των αξιών..είναι ο μόνος χώρος όπου η δύναμη του αριθμού, δεν έχει πέραση.."
Το όνομα του αμυδρά ακούγεται στα ελληνικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης..
Ωστόσο, ο Yo Yo Ma είναι ένας από τους σπουδαιότερους τσελίστες, της διεθνούς μουσικής σκηνής, με ρεπερτόριο, ξεχωριστό, και πολυποίκιλο..
Δείγματα της ικανότητας του να εναλλάσσει το ρεπερτόριό του, αποτελούν οι πολυάριθμες ηχογραφήσεις, κλασσικής μουσικής, Μπαρόκ έργων, Αμερικάνικης bluegrass μουσικής, παραδοσιακών Κινέζικων μελωδιών, Αργεντίνικων Τangos του συνθέτη Astor Piazzolla, καθώς ακόμη και μουσική του μοντέρνου μινιμαλιστή Philip Glass...
Την άνοιξη του 2003, στη Ρώμη, ο μεγάλος Ιταλός συνθέτης, Ennio Morricone, ηχογράφησε μερικά από τα μεγαλύτερα έργα του, διασκευασμένα για τσέλο, σε συνεργασία με τον Yo Yo Ma..
Ο Μοrricone είπε γι΄αυτόν:
" Όταν έκανε εξάσκηση, παρατηρούσα το δοξάρι του, και πρέπει να πω πως για να μπορεί να παίζει κανείς έτσι, χρειάζεται βαθιά μελέτη.. Η σύνδεση μεταξύ του σώματος, του μπράτσου και του οργάνου του ωστόσο, μ΄έκανε να συνειδητοποιήσω πως, δεν ήταν μόνο η μελέτη.. Ήταν η ψυχή του.. μέσα απ' την οποία έβγαινε αυτός ο υπέροχος ήχος.."
Ο Μa πρίν λίγες μέρες, συμμετείχε στην τελετή ορκωμοσίας του νέου προέδρου της Αμερικής.. και ήταν ένας σημαντικός λόγος να γίνει αναφορά σ' αυτόν και το έργο του, και στην Ελλαδίτσα μας.. ( στη ΝΕΤ φυσικά, οι άλλοι έδειχναν τη Beyonce και τα φορέματα της κας Obama..)
Δεν πειράζει.. Έστω κι έτσι, ας δίνεται η αφορμή, να ξεφεύγει λίγο ο νους και η ψυχή, από τα ίδια και τα ίδια, τα επιβαλλόμενα και χιλιοφαγωμένα.. ( τρέμε Πέγκυ..!!! )
Καλή χρονιά γεμάτη μουσικές, χρώματα και χαμόγελα..
Δημητράκης, ετών 7 : "Φίλε μου, την αγαπάω.. αγαπάω τη Ζωή.. Είναι κακό αυτό;" Nικόλας, ετών 7: "Αυτή σε αγαπάει ...;" Δημητράκης: " ... ναι , μ’ αγαπάει κι αυτή .. μου το είπε.. αγαπιόμαστε.." Νικόλας: " ε τότε.. δεν είναι κακό.. καλό είναι..."
"Ενήλικη" συζήτηση μεταξύ ανθρώπων αληθινών.. μεταξύ παιδιών..
Παιδιών που ήδη αντιλαμβάνονται πως δεν αρκεί μονάχα να αγαπάς, αλλά και να σ’ αγαπούν.. και πως αυτό ίσως και να μην είναι αυτονόητο..
Παιδιών, που χαμογελούν χωρίς λόγο, που αναζητούν την αλήθεια, την στοργή, τη ζεστασιά, τις μοναδικές στιγμές που δικαιώνουν τη ζωή..
Παιδιών.. ανθρώπων με βλέμμα διάφανο, και με χέρια απλωμένα..
Παγκόσμια ημέρα του Παιδιού, η σημερινή.. του νεογέννητου, του παιδιού, του εφήβου.. Μια ακόμα ημερομηνία, ή .. μια μέρα προσπάθειας να έρθουμε αντιμέτωποι με τα όνειρα τους για ένα καλύτερο αύριο, για ίσες συνθήκες διαβίωσης σε έναν καλύτερο κόσμο...;
Δυστυχώς, μια μέρα δεν αρκεί.. Δεν αρκούν ίσως, ούτε τα γεγονότα με τα οποία ερχόμαστε αντιμέτωποι, για να μας ευαισθητοποιήσουν..
Ας θυμόμαστε ωστόσο, πως ο άνθρωπος έχει αναφαίρετα δικαιώματα, από τη στιγμή που έρχεται σ’ αυτό τον κόσμο.. Δικαίωμα στην υγιή διαβίωση, στη ζωή, στην εκπαίδευση.. Γιατί η αυτονόητη έννοια της "διαβίωσης να δίνει την θέση της στον αγώνα «επιβίωσης» για κάποια παιδιά..;" Γιατί να μην μας ευαισθητοποιεί η τραγική πραγματικότητα, της παιδικής και καταναγκαστικής εργασίας, της κακοποίησης, της σεξουαλικής εκμετάλλευσης, του υποσιτισμού, της έλλειψη στοιχειώδους εκπαίδευσης και υγείας, της παιδικής δουλείας, του θανάτου..;
Ας γίνουν όλα όσα ζήσαμε τις τελευταίες μέρες, η αφορμή για να ανταποκριθούμε στην ανάγκη τους.. Να συμμετάσχουμε στην προσπάθεια, και να φτιάξουμε έναν υγιή κόσμο για να ζήσουν, να μεγαλώσουν, να ερωτευτούν, να ονειρεύονται..
Ας τους αφήσουμε χώρο, να είναι οι μικροί μας πρίγκιπες.. γιατί κι εμείς το χρειαζόμαστε..
"Sweet innocent child, with your open eyes, you΄ve seen us foul, we really are And I know that we will be tomorrow to their how can held this glory day? And I wish that this world will embrace you from magic stars and mystery... My open heart...
Why did we make it so hard, this life is so complicated until we see it through the eyes of a child..."
PS. Ο Αλέξανδρος που τόσο άδικα χάθηκε, έλεγε πως αισθανόταν ασφαλής που ζούσε στο Ψυχικό, μιας και εκεί υπήρχε πολύ καλή αστυνόμευση.. Μου θυμίζει αυτή την εικόνα..
"..Δολοφονούνται πολίτες και οι δολοφόνοι δεν αποκαλύπτονται. Πεθαίνουν νέοι από ξυλοδαρμούς και οι δράστες κυκλοφορούν ανενόχλητοι και, τέλος, δεν ...ανακαλύπτονται. Την ίδια ώρα η πολιτεία αγανακτεί διότι υπάρχουν μερικά ζωντανά της κύτταρα που αντιδρούν άτεχνα, ανοργάνωτα, ίσως μ' αφέλεια, σ' όλην αυτή την οργανωμένη κρατική ασχήμια, αντί να βλογάμε τον Θεό που βρίσκονται ακόμη μερικοί που δεν συνήθισαν στην «παρουσία του τέρατος». (...)
Κορίτσια κι αγόρια με γυαλιά, έτσι καθώς κοιτάτε με απορία κι αγανάκτηση για ό,τι συμβαίνει γύρω σας, είμαι μαζί σας. Και σας αγαπώ."
Ντοκουμέντο συγκλονιστικό.. και πόσο επίκαιρο.. Γιατί να είναι και διαχρονικό; Γιατί ;
P.S. Aκούστε απόσπασμα από τη συνέντευξη της Λ.Κανέλη στο δελτίο του Mega..
"...Εγινε φόνος, αναίτιος, εν ψυχρώ και πήρε η Αθήνα φωτιά. Μετά η Θεσσαλονίκη, η Πάτρα, τα Γιάννενα, το Ηράκλειο, η Κομοτηνή και οι καρδιές μας. Φωτιά δίκαιη!
Που εκφράζει όλους αυτούς τους πρίγκιπες πιτσιρικάδες, που τους αφήκανε χωρίς προσδοκίες, που τους φτιάξανε μάντρες για δουλειά με 500-700 ευρώ, που ύστερα από δέκα χρόνια θα τα κάνουν 850, που τους φτιάξανε μαντριά-κανάλια στην τηλεόραση να βλέπουν αηδίες, που τους καταδικάσανε στην ανεργία, στην ευέλικτη εργασία, που τους δουλεύουνε, τους έχουνε φορτώσει ένα κάρο μπαρούφες.
Κι ανάψαν τα τοπία! Και πήρε η φωτιά παραμάζωμα, τον εμποράκο, τον μεροκαματιάρη, τον γείτονα, τον ψιλικατζή -αυτοί φταίνε; Τράπεζα είναι ο μπακάλης ή ο παιχνιδάς και του ρημάζεις τον κόπο; Από πού παίρνεις το δικαίωμα για βία δίχως στόχο; ....
Βγήκε χθες ο κ. Πρωθυπουργός κι εξέφρασε τη λύπη του. Δήλωσε, ανάμεσα στα άλλα, ότι «η πολιτεία θα πράξει, όπως οφείλει, ό,τι είναι δυνατόν ώστε η χθεσινή τραγωδία να μην επαναληφθεί». Δηλαδή δεν θα ξαναπυροβολήσουν μπάτσοι Τσιγγάνο στο σβέρκο είτε μέσα είτε έξω απ' το ντατσούν; δεν θα ξανακατεβάσουν τα βρακιά μετανάστη να τον κατουρήσουν εν Μέση Οδώ οι θαυμαστές της μπατσανδρείας; δεν θα ξανακυνηγήσουν φτωχοδιάβολο έως θανάτου από... γκρεμοτσάκισμα; δεν θα ξανακινηθούν ζαρντινιέρες εναντίον φοιτητών να τους πλακώσουν στο ξύλο; Σίγουρο;
Ο φόνος αυτός είναι πολιτικός φόνος. Τον διέπραξε μια χώρα ξεχαρβαλωμένη. Δηλαδή η κυβέρνησή της. Οπου οι ευθύνες πάντα διαχέονται. Οπου η μαζική εθνική μας ψυχανάλυση από τους τηλεοπτικούς μαϊντανούς κάθε βράδυ στις οκτώ είναι η μόνη μας διακυβέρνηση. Οπου η επικοινωνιακή αντιμετώπιση είναι το καλύτερο που μπορούμε να επιδείξουμε σε μια χώρα που σπάνε τα σπυριά της το ένα μετά το άλλο και κάθε υπόθεση «κλείνει» με το ξέσπασμα μιας άλλης. Οι υποκλοπές έκλεισαν την υπόθεση Σινούκ, τις υποκλοπές οι φωτιές, τις φωτιές η υπόθεση Ζήμενς, τη Ζήμενς το Βατοπέδι, το Βατοπέδι ο φόνος κι αύριο Κύριος οίδε (πιθανόν και ο κ. Καρχιμάκης) τι μας ξημερώνει, σε όσους δηλαδή θα ξημερώσει, αν δεν μας φάει λάχανο ο μπάτσος που μας φυλάει, αν δεν μας κάψει ο αυτόκλητος σωτήρας μας, αν δεν πάθουμε εγκεφαλικό από τους τηλεοπτικούς μας μαϊντανούς κι αν δεν επινοήσουν τα γκόλντεν μπόις κάποιο ακόμα τοξικό κόλπο για το καλό τους. ........
Εχουν αποξενωθεί οι πολίτες απ' την πολιτική. Κι απ' όσους απέμειναν, το πολύ κοπαδίτες κι οπαδοί του δικομματισμού οι περισσότεροι, διχασμένοι μεταξύ τους οι αριστεροί -τι μένει; Φόνοι και φωτιές. Φθόνος και φόβος.
«Κλέφτες κι αστυνόμοι», μια φάρσα που υποκαθιστά και ευτελίζει την τραγική μας πραγματικότητα..."
Αυτό είχε να δηλώσει ο -παραλίγο παραιτηθέν- Υπουργός μας..
Δεν καίγεται η Αθήνα.. Η αστυνομία προφυλάσσει τα πάντα.. Οι πυρκαγιές σβήνουν αμέσως αφού φύγουν οι κάμερες.. Δεν υπάρχει κίνδυνος για κανέναν άνθρωπο.. Οι περιουσίες έχουν διαφυλαχθεί, όπως άλλωστε είχε υποσχεθεί ο Πρωθυπουργός μας.. Θα μπορούσαν πολύ περισσότερα πράγματα να βρίσκονται " υπό διακινδύνευση ".. Δημοκρατία Παντού.. Καλά είμαστε δηλαδή..
Καλά κρασιά, λέω εγώ.. Αχρηστία.. Αναξιοπιστία σε όλα.. στα λόγια, στις ενέργειες, στις αντιδράσεις.. "Επικοινωνιακά τρικ" τέτοιες ώρες.. "Ασύμμετρες απειλές" παντού..
Ποιόν κοροιδεύουν δεν ξέρω.. Τα μάτια μας, τις ψυχές παιδιών, τις ζωές ανθρώπων.. Οι "φρουροί" μπορούν να ξυλοκοπούν και να δολοφονούν παιδιά.. όμως στέκουν ανήμποροι απέναντι στο καθήκον τους.. Το πραγματικό καθήκον τους, να διασφαλίζουν την τάξη.. Και η πόλη καίγεται..
Και "ξεχνιέται" ο θάνατος μιας ψυχής μπροστά σ’ αυτή την καταστροφή.. Και "ξεχνιέται" η σημερινή μαθητική διαδήλωση που με ψυχή και συνθήματα, μας απέδειξε πως η ερχόμενη γενιά, δεν κρύβεται μέσα στα παπλώματα..
Δείτε εδώ φωτογραφίες που το Reuters μεταδίδει σε ολόκληρο τον κόσμο..
Από το blog του φίλου Παναγιώτη δανείζομαι το παρακάτω ντοκουμέντο, το όποιο ανατριχιαστικά μας αποδεικνύει την πραγματικότητα.. "Διμοιρία των ΜΑΤ χτυπάει 15χρονα παιδιά, ντοκουμέντο το οποίο μετέδωσε ο ΑLPHA Radio και ο δημοσιογράφος Γιώργος Κακούσης και πιθανόν να μην ακούσατε/ετε από τις αντικειμενικές τηλεοράσεις..."
You have 2 cows. The State takes both and gives you some milk.
FASCISM
You have 2 cows. The State takes both and sells you some milk.
NAZISM
You have 2 cows. The State takes both and shoots you.
BUREAUCRATISM
You have 2 cows. The State takes both, shoots one, milks the other, and then throws the milk away...
TRADITIONAL CAPITALISM
You have two cows.You sell one and buy a bull. Your herd multiplies, and the economy grows. You sell them and retire on the income.
SURREALISM
You have two giraffes. The government requires you to take harmonica lessons
AN AMERICAN CORPORATION
You have two cows. You sell one, and force the other to produce the milk of four cows. Later, you hire a consultant to analyse why the cow has dropped dead.
ENRON VENTURE CAPITALISM
You have two cows. You sell three of them to your publicly listed company, using letters of credit opened by your brother-in-law at the bank, then execute a debt/equity swap with an associated general offer so that you get all four cows back, with a tax exemption for five cows. The milk rights of the six cows are transferred via an intermediary to a Cayman Island Company secretly owned by the majority shareholder who sells the rights to all seven cows back to your listed company. The annual report says the company owns eight cows, with an option on one more. You sell one cow to buy a new president of the United States, leaving you with nine cows. No balance sheet provided with the release. The public then buys your bull.
A FRENCH CORPORATION
You have two cows. You go on strike, organise a riot, and block the roads, because you want three cows.
A JAPANESE CORPORATION
You have two cows. You redesign them so they are one-tenth the size of an ordinary cow and produce twenty times the milk. You then create a clever cow cartoon image called 'Cowkimon' and market it worldwide.
A GERMAN CORPORATION
You have two cows. You re-engineer them so they live for 100 years, eat once a month, and milk themselves.
AN ITALIAN CORPORATION
You have two cows, but you don't know where they are. You decide to have lunch.
A RUSSIAN CORPORATION
You have two cows. You count them and learn you have five cows. You count them again and learn you have 42 cows. You count them again and learn you have 2 cows. You stop counting cows and open another bottle of vodka.
A SWISS CORPORATION
You have 5000 cows. None of them belong to you. You charge the owners for storing them.
A CHINESE CORPORATION
You have two cows. You have 300 people milking them. You claim that you have full employment, and high bovine productivity. You arrest the newsman who reported the real situation.
AN INDIAN CORPORATION
You have two cows. You worship them.
A BRITISH CORPORATION
You have two cows. Both are mad.
AN IRAQI CORPORATION
Everyone thinks you have lots of cows. You tell them that you have none. No-one believes you, so they bomb the **** out of you and invade your country. You still have no cows, but at least now you are part of Democracy....
AN AUSTRALIAN CORPORATION
You have two cows. Business seems pretty good. You close the office and go for a few beers to celebrate.
A NEW ZEALAND CORPORATION
You have two cows. The one on the left looks very attractive…………
" Γράφω, λυπημένος, στο ήσυχο δωμάτιό μου, μόνος όπως υπήρξα πάντα,μόνος όπως θα υπάρχω πάντα. Κι αναρωτιέμαι αν η φωνή μου, φαινομενικά τόσο ασήμαντη, δεν ενσαρκώνει την ουσία χιλιάδων φωνών, τη δίψα να μιλήσουν χιλιάδων ζωών, την υπομονή εκατομμυρίων ψυχών υποταγμένων σαν τη δική μου στο καθημερινό πεπρωμένο, στο ανώφελο όνειρο, στην ελπίδα που δεν αφήνει ίχνη. Αυτές τις στιγμές η καρδιά μου χτυπά πιο δυνατά γιατί έχω συνείδηση πως υπάρχει..."
To ανθρώπινο μυαλό έχει όρια.. Αυτό είναι σίγουρο.. Το δικό μου προφανώς και τα ξεπέρασε.. Και τώρα σύμφωνα με τη λαική και πολύ σοφή ρήση.. Έχω πόδια.. και πολλές επαφές με την ελληνική γραφειοκρατία..
Γι αυτό συστείνω προσοχή.. μεγάλη προσοχή.. Στην εγκεφαλική υπερφόρτωση.. Γιατί αλλιώς χάνονται και τα αυγά και τα πασχάλια ( είναι και επίκαιρο ).. Ένα ένα και να είναι καλό..
Κι εγώ ελπίζω μεθαύριο να έχω διαβατήριο στα χέρια μου και να μην κουνάω το μαντίλι στους υπόλοιπους που θα φεύγουν για Ιαπωνία.. Wish me luck...
Θυμήθηκα ένα υπέροχο post του αγαπητού φίλου Γιάννη.. και αποφάσισα ότι πολύ κράτησε τελικά η αποχή από υπέροχο σπορ του blogging και η εμμονή με ‘την απασχόληση με το απόλυτο τίποτα‘ βλ.facebook..
Ένας μήνας, παρέα μόνο με βιβλία, σημειώσεις και.. facebook.. Εξάρτηση λέμε.. Γι αυτό και πήρα δραστικά μέτρα.. No more facebook, λοιπόν.. Deactivated account και φοβερή διάθεση για παραγωγικότητα, βόλτες στον ήλιο, καφέδες στην παραλία και ανθρώπινη επαφή... Ακόμα και με ανθρώπους που δεν ταιριάζω στο "Compare Hotness" ή δεν έχουμε "compatibility" στις ταινίες που μας αρέσουν.. Αν και εδώ που τα λέμε, μου έχει ήδη λείψει κάπως, η δυνατότητα να "στείλω τον αδερφό μου να πλύνει κανα πιάτο" μέσω του Υπερ-πόκου ( παραδό3ως το αγαπημένο μου application στο fb). Α.. και οι υπέροχες "φιλίες" μου με πρόσωπα της ελληνικής πολιτικής και καλλιτεχνικής πραγματικότητας.. (μέχρι και ο ‘εθνικός μας σταρ-Ευαγγελόπουλος Ανδρέας- με ήθελε για φίλη του... μεγάλη δόξα..)
Δε λέω, είχε και τα ωραία του η όλη φάση.. Ειδικά για τους καλά μυημένους..;) Ωστόσο, δεν μπορώ ακόμα να καταλάβω γιατί ενώ έχω μια βδομάδα που έχω "απεξαρτηθεί", ακόμα ανοίγοντας τον υπολογιστή μου, θέλω να ανοίξω τη ρημαδοσελίδα.. Ούτε πρωινός καφές να ήταν .. Τρομακτικό..
Και όπως λέει και ο "arxiepiskopos" .. " το fb είναι το πλατωνικό ιδεώδες της αναβλητικότητας... κρίμα που κάποτε θα πεθάνει. ..και τότε όλοι θα γυρίσουμε στις δουλειές μας..."
Οπότε στροφή στο blogging με τις ευλογίες σας, μπας και βρώ έστω λίγο από τον χαμένο χρόνο μου.. Και σε σας πρώην σύντροφοι... Καλή λευτεριά...
"Μπορεί να βάλει κανείς φωτιά μέσα στον κόρφο του και τα ρούχα του να μην καούν;" Παγωμένη αμερικανική ενδοχώρα, Ουισκόνσιν και Μίτσιγκαν σε ατέλειωτο χειμώνα, θρησκευτικές κατασκηνώσεις, σχολικές αντι-κοινότητες, οικογενειακές εστίες χωρίς ίχνος ζέστης. Χιονισμένα τοπία και έρημοι δρόμοι με διαφημιστικές πινακίδες "Ο Ιησούς είναι η μόνη ασφάλεια πυρός". Και ένας έφηβος, για τον οποίο η καλλιτεχνική δημιουργία είναι ο πρώτος καταλύτης που αν δεν τον απελευθερώνει από τον ασφυκτικό κλοιό της ζωής του, σίγουρα τον οδηγεί στην ωριμότητα. Ο δεύτερος, είναι ο έρωτας με τη Ράινα, και η σύγκρουση καλλιτεχνικής έκφρασης και σεξουαλικότητας, οδηγώντας στη φυγή του ήρωα προς την πραγματική ζωή..
" Παρουσία της Μούσας μου δεν είχα πια ΑΝΑΓΚΗ να ζωγραφίσω. Γιατί να ασχολούμαι με γραμμές και χρώματα, όταν μου έφτανε να την παρατηρώ;"
Tο Blankets αποτελεί ένα τυπικό και εν μέρει αυτοβιογραφικό "μυθιστόρημα ενηλικίωσης". Οι συμπληγάδες που πρέπει να διασχίσει ο Κρεγκ μέχρι την ενηλικίωσή του είναι ισχυρές: από τη μια οι προσδοκίες των γονέων του κι από την άλλη τα αυστηρά μέχρι παραλογισμού διδάγματα της Εκκλησίας (με την καλλιέργεια ενοχών και τύψεων για οτιδήποτε αφορά το σώμα και την άρνηση κάθε επίγειας απόλαυσης ή καλλιτεχνικής δημιουργίας). Ικανοποιεί ωστόσο ένα "νέο" είδος γραφής, το graphic novel ή αλλιώς "γραφικό" ή εικονογραφημένο μυθιστόρημα - χαρακτηρισμός προσεγγιστικά ακριβής θα λέγαμε. Όχι, δεν είναι ένα κλασσικό κόμικς άλμπουμ ( άλλωστε οι 600 σελίδες του το βγάζουν αυτόματα από την παραγωγική "νόρμα"). Δεν είναι όμως ούτε και κλασικό μυθιστόρημα, δεν έχει παραγράφους, ο λόγος του είναι μόνο διάλογοι σε μπαλονάκια και κείμενα ενταγμένα στις εικόνες - συγκλονιστικά κάδρα, όπως εκείνο του σμικρυνσμένου μικρού παιδιού που κάθεται ανάμεσα στις πελώριες γονεϊκές φιγούρες, που του λένε πόσο τους απογοήτευσε.
Απεικόνιση λεπτομερειών στο χώρο, ακόμα και άψυχων αντικειμένων που λες και παρακολουθούν αυτά που συμβαίνουν ή δε συμβαίνουν. Ένα κεφάλι ελαφιού στον τοίχο, τα χάπια στο φαρμακείο του μπάνιου, το πλυντήριο πιάτων σε λειτουργία. Και κυρίως οι κουβέρτες, που εξελικτικά αποκτούν διαφορετικές σημασίες: προστασία στη δύσκολη παιδική ζωή, αυτοσχέδιο αντίσκηνο σε υποτιθέμενες καταιγίδες, ερωτικό πεδίο αλλά και συναισθηματική αιχμαλωσία σε έναν έρωτα. Όταν δεν καλύπτονται κάτω από αυτές οι δύο ήρωες βγαίνουν στο χιόνι. Στο αφιλόξενο έξω είναι περισσότερο οι εαυτοί τους... Αγνότητα..
Ήταν ένα υπέροχο δώρο γενεθλίων, από μια υπέροχη φίλη... Και άξια θα καταλάβει μια θέση στην πεντάδα των αγαπημένων ‘αναγνωσμάτων‘ του τελευταίου χρόνου..
"Πόσο ικανοποιητικό είναι ν' αφήνεις τα ίχνη σου σε μια λευκή επιφάνεια. Να χαρτογραφείς την πορεία σου - όσο προσωρινή κι αν είναι. "
Ο Στήβεν Πωλ Τζομπς (Steven Paul Jobs, γενν. 24 Φεβρουαρίου 1955) είναι ένας από τους συνιδρυτές της Apple και ιδρυτής της Pixar. Έχει χαρακτηριστεί ως οραματιστής στον χώρο των υπολογιστών και πολλές ιδέες του άλλαξαν των τρόπο που οι καταναλωτές χρησιμοποιούν την ψηφιακή τεχνολογία. Ήταν από τους πρώτους που συνέλαβαν την ιδέα του οικιακού προσωπικού υπολογιστή. Η πρώτη του επιτυχία ήταν ο Macintosh το 1984 ο οποίος ήταν ένας επιτυχημένος εμπορικά υπολογιστής, λόγω της ευχρηστίας του. Το 1986 ίδρυσε την εταιρεία NeXT. Η εταιρεία δημιουργούσε υπολογιστές με το λειτουργικό σύστημα NEXTSTEP, το οποίο ήταν βασισμένο στο Unix. Αν και το εγχείρημα του δεν είχε επιτυχία, αποτέλεσε τη βάση για το λειτουργικό σύστημα MAC OS X.Κατόπιν αγόρασε την εταιρεία Pixar που ανήκε στον Τζορτζ Λούκας, τον δημιουργό του Πολέμου των άστρων. Επόμενη κίνηση του Στηβ Τζομπς ήταν η δημιουργία του λειτουργικού συστήματος Mac OS X το 1999. Το Mac OS X στηρίζεται πάνω στο λειτουργικό UNIX και αυτό εγγυάται ταχύτητα και ασφάλεια.Ο Τζομπς αντιλαμβανόμενος την επανάσταση του Ίντερνετ και της ψηφιακής μουσικής δημιούργησε το 2001 το iPod. Αν και σχετικά ακριβό, η τιμή του ελάχιστα ξεπερνούσε το κόστος παραγωγής. Κύρια πηγή εσόδων ήταν η εφαρμογή iTunes που συνεργάζεται με το iPod και επιτρέπει την νόμιμη αναπαραγωγή μουσικών κομματιών που κοστίζουν ένα δολάριο έκαστο. Το iTunes και το iPod είναι μακράν τα πιο επιτυχημένα προϊόντα στην κατηγορία τους, κατέχοντας ποσοστά αγοράς 88% και 75% αντίστοιχα τον Ιανουάριο του 2007.
Στο video θα παρακολουθήσετε μια ομιλία του Steve Jobs σε αποφοίτους του Stanford. Πολύ ενδιαφέρον να ακούσετε τη δική του πορεία προς την κορυφή..
Comfortable as I am I need your reassurance And comfortable as you are You count the days
But if I wanted silence I would whisper And if I wanted loneliness I'd choose to go And if i liked rejection I'd audition And if I didn't love you You would know
And why can't you just hold me And how come it is so hard And do you like to see me broken And why do I still care still care
You say you see the light now At the end of this narrow hall I wish it didn't matter I wish I didn't give you all
But if I wanted silence I would whisper And if I wanted loneliness I'd choose to go And if i liked rejection I'd audition And if I didn't love you You would know
And why can't you just hold me And how come it is so hard And do you like to see me broken And why do I still care
Poor little misunderstood baby No one likes a sad face But I can't remember life without him I think I did have good days I think I did have good days
And Why .... Why can't you just hold me And how come it is so hard And do you like to see me broken And why do I still care
Απολύτως παραδομένη σ’αυτό το τραγούδι..το χαρίζω..
"Υπάρχουν στιγμές που όλα σε κουράζουν..ακόμα κι αυτό που κάποτε θα σου έδινε ανάπαυση..Γιατί η προσπάθεια να το αποκτήσεις, ακόμα κι αυτή, σε κουράζει... Υπάρχουν στιγμές που όλα σου φαίνονται βουνό..που σε εξαγριώνουν...Και τότε πρέπει να καταλάβεις, ότι όλα αυτά συμβαίνουν γιατί απλά δε φοράς μια πανοπλία, για να προστατευτείς από τον κόσμο και τη ζωή σου..Είσαι δυνατός γιατί δεν αποφεύγεις τις αγωνίες σου, τα πάθη και τις επιλογές σου..Να θυμάσαι ..Τελικά νικάει , μόνο όποιος έχει μάθει να μην τα καταφέρνει όλα και πάντα..Δυνατός, είναι όποιος ΜΠΟΡΕΙ και αφήνει τον εαυτό του να νιώσει την αποθάρρυνση, την ανάγκη για παραίτηση..και τελικά να δρά για να σηκωθεί ψηλά.. Όταν το δεις, θα καταλάβεις ότι οι προθεσμίες, η κούραση και όλα όσα σε μπερδεύουν θα είναι τα τρόπαιά σου...Ο φόρος της διάνοιας , πληρώνεται μ’αγρύπνια..‘
Αυτά είναι λίγα λόγια που κάποτε είχα χαρίσει..Και που τώρα τα χαρίζω στον εαυτό μου, διαπιστώνοντας ,ότι μετά από μια εβδομάδα αντιξοότητας, πόνου και κάποιων μικρών τσιμπιμάτων του παρελθόντος, είμαι υπερδιαστασιολογημένη, έχω υπομονή (!!!!) και πολλά χαμόγελα να χαρίζω..ακόμα.. Είναι λόγια που όλοι μας έχουμε τραγουδήσει μαζί με τον Πορτοκάλογλου.."ότι δε σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό.." Ας μην τα ξεχνάμε..κι ας είναι τα χαμόγελά μας αληθινά και καθάρια..Κάθε στιγμή..
Το νέο ΥΠΟΥΛΟ ΟΠΛΟ ΚΑΤΑ ΤΟΥ Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ ===============================
Οι εχθροί της κυβέρνησης για να πλήξουν τον μοναδικό αξιόλογο πρωθυπουργό που υπήρξε σε αυτή τη χώρα, μετά από τον πρεσβύτερο ΚΚ, επιδίδονται ασυστόλως σε αγορές, κοινώς στο σόπιν θέραπυ (Shopping Therapy).
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την άνοδο των τιμών και επομένως την αμφισβήτηση της ικανότητος της κυβέρνησης να πατάξει την ακρίβεια (προεκλογική υπόσχεση).
Μου έλεγε γείτονάς μου πως στο φούρνο μας, ένας τύπος-κραγμένος ΠΑΣΟΚΟΣ, πήγε 3 φορές στο φούρνο και αγόρασε 17 κιλά ψωμί. Μετά από λίγη ώρα ο φούρναρης-ως είναι φυσικό σε μια ελεύθερη και ανταγωνιστική αγορά- ανέβασε την τιμή της φρατζόλας κατά 22 λεπτά.
Άλλος μου έλεγε, ότι διάφοροι σαμποταριστές της κυβέρνησης αγοράζουν ανανάδες, ντομάτες, αγγουράκια και στη συνέχεια τα πετάνε στα σκουπίδια.
Προτείνω καλοί μου φίλοι, να τουφεκίζεται με συνοπτικές διαδικασίες όποιος βγαίνει από super market, φούρνο, φαρμακείο, έβγα, ψιλικατζίδικο, κ.λπ.
Άλλωστε ο υπουργός μας ΦΩΛΙΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ το δήλωσε καθαρά και ξάστερα:
Για την ακρίβεια φταίει το shopping therapy!!
Κατόπιν τούτου, ΦΟΛΑ ΣΤΑ ΣΚΥΛΙΑ του shopping therapy.
( Πηγή του παραπάνω κειμένου www.press-gr.blogspot.com..)
Θηβαίος-Πασχαλίδης στο "Δίπλα στο ποτάμι"... Δυστυχώς δεν μπορώ να είμαι αντικειμενική στην κρίση μου σχετικά με τη συγκεκριμένη παράσταση...Είναι και οι δυο τους πολύ αγαπημένοι μου, ήταν και η βραδιά που τους επισκέφθηκα πολύ ξεχωριστή... Το μόνο που θα πω είναι ότι αξίζει μια βόλτα προς τα εκεί..Για μυημένους και μη..Μόνο και μόνο γι αυτή την απίστευτη ένταση και ενέργεια τους , όταν τραγουδούν..
p.s. το δείγμα είναι πολύ μικρό αλλά αντιπροσωπευτικό θα έλεγα..enjoy..
Ένα μεγάλο ευχαριστώ για την ευγενική χορηγία του video , στη φίλη ηλεκτρολόγα και ξενιτεμένη στο Αμέρικα , Σοφία ... Το τραγούδι αυτό με αγγίζει στα βάθη της ψυχής μου..και το αφιερώνω στο αγαπημένο μου pc..
