"Φιλοσοφίες" Νο1

" Γράφω, λυπημένος, στο ήσυχο δωμάτιό μου, μόνος όπως υπήρξα πάντα,μόνος όπως θα υπάρχω πάντα. Κι αναρωτιέμαι αν η φωνή μου, φαινομενικά τόσο ασήμαντη, δεν ενσαρκώνει την ουσία χιλιάδων φωνών, τη δίψα να μιλήσουν χιλιάδων ζωών, την υπομονή εκατομμυρίων ψυχών υποταγμένων σαν τη δική μου στο καθημερινό πεπρωμένο, στο ανώφελο όνειρο, στην ελπίδα που δεν αφήνει ίχνη. Αυτές τις στιγμές η καρδιά μου χτυπά πιο δυνατά γιατί έχω συνείδηση πως υπάρχει..."

Bernando Soares

Runtime error..

To ανθρώπινο μυαλό έχει όρια.. Αυτό είναι σίγουρο.. Το δικό μου προφανώς και τα ξεπέρασε.. Και τώρα σύμφωνα με τη λαική και πολύ σοφή ρήση.. Έχω πόδια.. και πολλές επαφές με την ελληνική γραφειοκρατία..

Γι αυτό συστείνω προσοχή.. μεγάλη προσοχή.. Στην εγκεφαλική υπερφόρτωση.. Γιατί αλλιώς χάνονται και τα αυγά και τα πασχάλια ( είναι και επίκαιρο ).. Ένα ένα και να είναι καλό..

Κι εγώ ελπίζω μεθαύριο να έχω διαβατήριο στα χέρια μου και να μην κουνάω το μαντίλι στους υπόλοιπους που θα φεύγουν για Ιαπωνία.. Wish me luck...

THE RETURN

Θυμήθηκα ένα υπέροχο post του αγαπητού φίλου Γιάννη.. και αποφάσισα ότι πολύ κράτησε τελικά η αποχή από υπέροχο σπορ του blogging και η εμμονή με ‘την απασχόληση με το απόλυτο τίποτα‘ βλ.facebook..

Ένας μήνας, παρέα μόνο με βιβλία, σημειώσεις και.. facebook.. Εξάρτηση λέμε.. Γι αυτό και πήρα δραστικά μέτρα.. No more facebook, λοιπόν.. Deactivated account και φοβερή διάθεση για παραγωγικότητα, βόλτες στον ήλιο, καφέδες στην παραλία και ανθρώπινη επαφή... Ακόμα και με ανθρώπους που δεν ταιριάζω στο "Compare Hotness" ή δεν έχουμε "compatibility" στις ταινίες που μας αρέσουν.. Αν και εδώ που τα λέμε, μου έχει ήδη λείψει κάπως, η δυνατότητα να "στείλω τον αδερφό μου να πλύνει κανα πιάτο" μέσω του Υπερ-πόκου ( παραδό3ως το αγαπημένο μου application στο fb). Α.. και οι υπέροχες "φιλίες" μου με πρόσωπα της ελληνικής πολιτικής και καλλιτεχνικής πραγματικότητας.. (μέχρι και ο ‘εθνικός μας σταρ-Ευαγγελόπουλος Ανδρέας- με ήθελε για φίλη του... μεγάλη δόξα..)

Δε λέω, είχε και τα ωραία του η όλη φάση.. Ειδικά για τους καλά μυημένους..;) Ωστόσο, δεν μπορώ ακόμα να καταλάβω γιατί ενώ έχω μια βδομάδα που έχω "απεξαρτηθεί", ακόμα ανοίγοντας τον υπολογιστή μου, θέλω να ανοίξω τη ρημαδοσελίδα.. Ούτε πρωινός καφές να ήταν .. Τρομακτικό..

Και όπως λέει και ο "arxiepiskopos" .. " το fb είναι το πλατωνικό ιδεώδες της αναβλητικότητας... κρίμα που κάποτε θα πεθάνει. ..και τότε όλοι θα γυρίσουμε στις δουλειές μας..."

Οπότε στροφή στο blogging με τις ευλογίες σας, μπας και βρώ έστω λίγο από τον χαμένο χρόνο μου..
Και σε σας πρώην σύντροφοι... Καλή λευτεριά...

Blankets..ένα εικονογραφημένο μυθιστόρημα από τον Craig Thompson

"Μπορεί να βάλει κανείς φωτιά μέσα στον κόρφο του και τα ρούχα του να μην καούν;"

Παγωμένη αμερικανική ενδοχώρα, Ουισκόνσιν και Μίτσιγκαν σε ατέλειωτο χειμώνα, θρησκευτικές κατασκηνώσεις, σχολικές αντι-κοινότητες, οικογενειακές εστίες χωρίς ίχνος ζέστης. Χιονισμένα τοπία και έρημοι δρόμοι με διαφημιστικές πινακίδες "Ο Ιησούς είναι η μόνη ασφάλεια πυρός".
Και ένας έφηβος, για τον οποίο η καλλιτεχνική δημιουργία είναι ο πρώτος καταλύτης που αν δεν τον απελευθερώνει από τον ασφυκτικό κλοιό της ζωής του, σίγουρα τον οδηγεί στην ωριμότητα.
Ο δεύτερος, είναι ο έρωτας με τη Ράινα, και η σύγκρουση καλλιτεχνικής έκφρασης και σεξουαλικότητας, οδηγώντας στη φυγή του ήρωα προς την πραγματική ζωή..

" Παρουσία της Μούσας μου δεν είχα πια ΑΝΑΓΚΗ να ζωγραφίσω. Γιατί να ασχολούμαι με γραμμές και χρώματα, όταν μου έφτανε να την παρατηρώ;"

Tο Blankets αποτελεί ένα τυπικό και εν μέρει αυτοβιογραφικό "μυθιστόρημα ενηλικίωσης". Οι συμπληγάδες που πρέπει να διασχίσει ο Κρεγκ μέχρι την ενηλικίωσή του είναι ισχυρές: από τη μια οι προσδοκίες των γονέων του κι από την άλλη τα αυστηρά μέχρι παραλογισμού διδάγματα της Εκκλησίας (με την καλλιέργεια ενοχών και τύψεων για οτιδήποτε αφορά το σώμα και την άρνηση κάθε επίγειας απόλαυσης ή καλλιτεχνικής δημιουργίας).
Ικανοποιεί ωστόσο ένα "νέο" είδος γραφής, το graphic novel ή αλλιώς "γραφικό" ή εικονογραφημένο μυθιστόρημα - χαρακτηρισμός προσεγγιστικά ακριβής θα λέγαμε. Όχι, δεν είναι ένα κλασσικό κόμικς άλμπουμ ( άλλωστε οι 600 σελίδες του το βγάζουν αυτόματα από την παραγωγική "νόρμα"). Δεν είναι όμως ούτε και κλασικό μυθιστόρημα, δεν έχει παραγράφους, ο λόγος του είναι μόνο διάλογοι σε μπαλονάκια και κείμενα ενταγμένα στις εικόνες - συγκλονιστικά κάδρα, όπως εκείνο του σμικρυνσμένου μικρού παιδιού που κάθεται ανάμεσα στις πελώριες γονεϊκές φιγούρες, που του λένε πόσο τους απογοήτευσε.

Απεικόνιση λεπτομερειών στο χώρο, ακόμα και άψυχων αντικειμένων που λες και παρακολουθούν αυτά που συμβαίνουν ή δε συμβαίνουν. Ένα κεφάλι ελαφιού στον τοίχο, τα χάπια στο φαρμακείο του μπάνιου, το πλυντήριο πιάτων σε λειτουργία. Και κυρίως οι κουβέρτες, που εξελικτικά αποκτούν διαφορετικές σημασίες: προστασία στη δύσκολη παιδική ζωή, αυτοσχέδιο αντίσκηνο σε υποτιθέμενες καταιγίδες, ερωτικό πεδίο αλλά και συναισθηματική αιχμαλωσία σε έναν έρωτα. Όταν δεν καλύπτονται κάτω από αυτές οι δύο ήρωες βγαίνουν στο χιόνι. Στο αφιλόξενο έξω είναι περισσότερο οι εαυτοί τους... Αγνότητα..

Ήταν ένα υπέροχο δώρο γενεθλίων, από μια υπέροχη φίλη... Και άξια θα καταλάβει μια θέση στην πεντάδα των αγαπημένων ‘αναγνωσμάτων‘ του τελευταίου χρόνου..

"Πόσο ικανοποιητικό είναι ν' αφήνεις τα ίχνη σου σε μια λευκή επιφάνεια. Να χαρτογραφείς την πορεία σου - όσο προσωρινή κι αν είναι. "

Steve Jobs, Stanford Commencement Speech 2005

Ο Στήβεν Πωλ Τζομπς (Steven Paul Jobs, γενν. 24 Φεβρουαρίου 1955) είναι ένας από τους συνιδρυτές της Apple και ιδρυτής της Pixar. Έχει χαρακτηριστεί ως οραματιστής στον χώρο των υπολογιστών και πολλές ιδέες του άλλαξαν των τρόπο που οι καταναλωτές χρησιμοποιούν την ψηφιακή τεχνολογία. Ήταν από τους πρώτους που συνέλαβαν την ιδέα του οικιακού προσωπικού υπολογιστή.
Η πρώτη του επιτυχία ήταν ο Macintosh το 1984 ο οποίος ήταν ένας επιτυχημένος εμπορικά υπολογιστής, λόγω της ευχρηστίας του. Το 1986 ίδρυσε την εταιρεία NeXT. Η εταιρεία δημιουργούσε υπολογιστές με το λειτουργικό σύστημα NEXTSTEP, το οποίο ήταν βασισμένο στο Unix. Αν και το εγχείρημα του δεν είχε επιτυχία, αποτέλεσε τη βάση για το λειτουργικό σύστημα MAC OS X.Κατόπιν αγόρασε την εταιρεία Pixar που ανήκε στον Τζορτζ Λούκας, τον δημιουργό του Πολέμου των άστρων. Επόμενη κίνηση του Στηβ Τζομπς ήταν η δημιουργία του λειτουργικού συστήματος Mac OS X το 1999. Το Mac OS X στηρίζεται πάνω στο λειτουργικό UNIX και αυτό εγγυάται ταχύτητα και ασφάλεια.Ο Τζομπς αντιλαμβανόμενος την επανάσταση του Ίντερνετ και της ψηφιακής μουσικής δημιούργησε το 2001 το iPod. Αν και σχετικά ακριβό, η τιμή του ελάχιστα ξεπερνούσε το κόστος παραγωγής. Κύρια πηγή εσόδων ήταν η εφαρμογή iTunes που συνεργάζεται με το iPod και επιτρέπει την νόμιμη αναπαραγωγή μουσικών κομματιών που κοστίζουν ένα δολάριο έκαστο. Το iTunes και το iPod είναι μακράν τα πιο επιτυχημένα προϊόντα στην κατηγορία τους, κατέχοντας ποσοστά αγοράς 88% και 75% αντίστοιχα τον Ιανουάριο του 2007.

Στο video θα παρακολουθήσετε μια ομιλία του Steve Jobs σε αποφοίτους του Stanford. Πολύ ενδιαφέρον να ακούσετε τη δική του πορεία προς την κορυφή..

" stay hungry, stay foolish.." his moto..

Just Hold Me

Comfortable as I am
I need your reassurance
And comfortable as you are
You count the days

But if I wanted silence
I would whisper
And if I wanted loneliness
I'd choose to go
And if i liked rejection
I'd audition
And if I didn't love you
You would know

And why can't you just hold me
And how come it is so hard
And do you like to see me broken
And why do I still care
still care

You say you see the light now
At the end of this narrow hall
I wish it didn't matter
I wish I didn't give you all

But if I wanted silence
I would whisper
And if I wanted loneliness
I'd choose to go
And if i liked rejection
I'd audition
And if I didn't love you
You would know

And why can't you just hold me
And how come it is so hard
And do you like to see me broken
And why do I still care

Poor little misunderstood baby
No one likes a sad face
But I can't remember life without him
I think I did have good days
I think I did have good days

And Why ....
Why can't you just hold me
And how come it is so hard
And do you like to see me broken
And why do I still care

Απολύτως παραδομένη σ’αυτό το τραγούδι..το χαρίζω..

Έλα, χαμογέλα..

"Υπάρχουν στιγμές που όλα σε κουράζουν..ακόμα κι αυτό που κάποτε θα σου έδινε ανάπαυση..Γιατί η προσπάθεια να το αποκτήσεις, ακόμα κι αυτή, σε κουράζει...
Υπάρχουν στιγμές που όλα σου φαίνονται βουνό..που σε εξαγριώνουν...Και τότε πρέπει να καταλάβεις, ότι όλα αυτά συμβαίνουν γιατί απλά δε φοράς μια πανοπλία, για να προστατευτείς από τον κόσμο και τη ζωή σου..Είσαι δυνατός γιατί δεν αποφεύγεις τις αγωνίες σου, τα πάθη και τις επιλογές σου..Να θυμάσαι ..Τελικά νικάει , μόνο όποιος έχει μάθει να μην τα καταφέρνει όλα και πάντα..Δυνατός, είναι όποιος ΜΠΟΡΕΙ και αφήνει τον εαυτό του να νιώσει την αποθάρρυνση, την ανάγκη για παραίτηση..και τελικά να δρά για να σηκωθεί ψηλά..
Όταν το δεις, θα καταλάβεις ότι οι προθεσμίες, η κούραση και όλα όσα σε μπερδεύουν θα είναι τα τρόπαιά σου...Ο φόρος της διάνοιας , πληρώνεται μ’αγρύπνια..‘

Αυτά είναι λίγα λόγια που κάποτε είχα χαρίσει..Και που τώρα τα χαρίζω στον εαυτό μου, διαπιστώνοντας ,ότι μετά από μια εβδομάδα αντιξοότητας, πόνου και κάποιων μικρών τσιμπιμάτων του παρελθόντος, είμαι υπερδιαστασιολογημένη, έχω υπομονή (!!!!) και πολλά χαμόγελα να χαρίζω..ακόμα..
Είναι λόγια που όλοι μας έχουμε τραγουδήσει μαζί με τον Πορτοκάλογλου.."ότι δε σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό.."
Ας μην τα ξεχνάμε..κι ας είναι τα χαμόγελά μας αληθινά και καθάρια..Κάθε στιγμή..